Janneke Dijkhuis

De innerlijke reis begint in je binnenwereld en herschikt stap voor stap je buitenwereld.

Jezelf verwezenlijken vraagt een plek waar je kunt landen. In een wereld die voortdurend om je aandacht trekt, vol schermen, deadlines en eindeloze prikkels, raak je al snel uit verbinding. Je rolt van scroll naar swipe, van meeting naar melding, totdat je op een kruispunt staat en voelt hoe ontworteld je eigenlijk bent.

Bovenop hoe we de maatschappij met z’n allen hebben ingericht draag je de lading van je familiesysteem en de ballast van je eigen verleden. Het is dan ook niet vreemd dat velen van ons hun potentie niet leven, maar geleefd worden. Onrustig, zoekend, met het gevoel dat er iets ontbreekt. Dat, terwijl we meer kansen en keuzes hebben dan zelfs de rijkste koning in de middeleeuwen.

En hey, ik spreek uit ervaring.

Drie jaar lang leefde ik het luxe expat leven op Bali; iedere dag een stralend zonnetje, een eigen pool villa, weekenden vol surfen, duiken en door de week had ik een jaloersmakende baan die me naar de mooiste plekjes in Zuidoost-Azië bracht. Ik had letterlijk alles waar veel mensen naar verlangen en het was nog steeds niet genoeg.

Na vele omzwervingen en avonturen zakte ik mijn eigen diepte in.
Reizen in de buitenwereld werden reizen door mijn binnenwereld.
Mijn innerlijke reis bracht me via mijn schaduw terug naar mijn geboortegrond in Drenthe, waar ik tegenwoordig zeer tevreden in een oude paardenstal woon en mee beweeg met de seizoenen (in mij).

Ik ontdekte dat je potentie leven een gevolg is van het integreren van je schaduw: de verborgen stukken van je persoonlijkheid. 10% daarvan bevatten gebeurtenissen die schaamte, schuld of schande betreffen, de andere 90% van je schaduw bestaat uit goud.

Wie de moed vindt om de confrontatie met de schaduw aan te gaan, start de innerlijke reis naar het leven waartoe je bent bestemd. Naar het innemen van je krachtplek. Dat vraagt niet om meer (zelf)kennis, of een poolvilla op Bali, maar om je toe te wijden aan jezelf.